Drevna indijska priča kaže da se školjke penju na površinu mora ako, u trenutku dizanja zvezde Svati na horizontu, pada kiša. One tada otvaraju svoje ljušture i čekaju da u njihovo meso upadne kap kiše. Kada se to dogodi, one se brzo zatvaraju, zaranjaju na dno mora i tamo čekaju da se kišna kap pretvori u biser.

Biolozi, međutim, imaju drugačije objašnjenje za nastajanje bisera. Kao mekušci sa veoma nežnim telima, školjke luče sedefastu materiju kada u njihovu unutrašnjost upadne zalutalo zrno peska ili nešto drugo, što bi moglo da ih povredi, i tom materijom ih oblažu. Tako zrno peska, nošeno morskim strujama i obloženo sedefom, postaje biser.

Simboli elegancije

Najkvalitetniji biseri se vade iz Persijskog zaliva, a mogu se naći i duž obala Šri Lanke, Indonezije, ali i u Kalifornijskom i Meksičkom zalivu. Postoje i slatkovodni biseri, od kojih najbolji dolaze iz Nemačke i Kine, a nadaleko su poznati i oni sa Ohrida. Biseri koji se smatraju za najcenjenije su loptastog oblika, dok im težina varira. Najveći, tzv. barokni biser dostiže težinu od oko 90 grama.

Boja bisera zavisi od vrste školjki i njihovog okruženja i mogu biti crni, plavi, sivi, ljubičasti, žućkasti i beli, koji su i najčešći. Najvažnije je da su sjajni i glatki. Biseri su simboli čistote, čednosti, ali i prestiža. Od bisera se pravi veoma skupocen nakit, koji predstavlja više od modnog detalja i ukrasa za telo. On može da odredi nečiji status i da definiše nečiji lični stil. Vrednost biserne ogrlice određuje potpis onoga ko ju je kreirao, ali još i više osoba koja je znalački nosi, kojoj potencira urođenu eleganciju. Taj nakit iz mora ne bi trebalo kombinovati sa drugim komadima nakita, jer se tada ugrožava njegova kompletna, klasična lepota i puni, neprolazni sjaj.